Nie stać cię? To sobie zrób sama.

       Bo tak biegam, załatwiam a robota w domu leży. Samo się przecież nie ogarnie. A do ogarnięcia sporo. Kurcze, aż nie wiadomo od czego zacząć. Zatem od załatania dziur w podłodze. Wymiana instalacji dawno zakończona a ja ciągle na tymczasie, jakby się nagle jakiś fachman miał magicznie znaleźć.       Tak sobie oglądam posty ostrzegawcze, żeby firmy X czy Pana Y unikać jak zarazy, bo drogo, zaliczkowo i... po fotach - niezbyt zna się na tym co robi. Tak to i ja potrafię. Nie muszę za to nikomu płacić.      Zatem na pierwszy rzut, fragment podłogi w kotłowni. Po przestudiowaniu instrukcji użytkowania wylewki samopoziomującej dotarło do mnie, że to nie tak jak sobie wymyśliłam, eh zatem do pracy . Szczelina pod drzwiami to mało powiedziane, ciepły październik się w końcu zakończy i powieje chłodem. Do dzieła. Najpierw łatamy nieudolne próby skucia betonu przez blondynkę. Niestety nie da się zastosować młota z udarem bo pod spodem ...

     Zaczęłam pisać ów post siódmego listopada 2022 roku. I trudny temat dziś poruszę - godność której w umieraniu nie ma. Nie skończyłam, wszystko to co na tamten moment było ważne straciło swoją rangę, przepadło i zmarniało.       Nie można przygotować się na śmierć, mimo faktu że nadejdzie. Mimo mnóstwa złych chwil, zwątpienia i dni wypełnionych gniewem, pomimo mniej lub bardziej rozdmuchanych problemów, często z perspektywy czasu tak nieistotnych. Z tych chwil tak naprawdę potem już żadna ważna nie jest. Siódmy dzień miesiąca, kolejny do zapamiętania, kolejny znicz do zapalenia. Tyle wspólnych lat, tyle planów, odejść, powrotów. Czasem bywało bardzo ciężko w tym naszym małżeństwie. Od podstaw stworzyliśmy jednak nasz pokręcony kawałek świata, zbudowaliśmy go z niczego, we dwoje. Mimo różnicy wieku i charakterów coś nas połączyło na tyle silnego, że nawet jak wyszłam kiedyś ze szczoteczką do zębów i dzieckiem pod pachą to i tak wróciłam i zaczynaliś...

       To że mój osobisty małżonek zachorował jakiś czas temu większość czytelników wie. Reszta właśnie się była dowiedziała. Konkretnie na rozsiany nowotwór wątroby na podłożu zakażenia WZW C i B. Do niedawna chłop chadzał na własnych dwóch nogach, Trzy tygodnie temu postawił ostatni krok- po zajechaniu na rutynowy zabieg sciągania płynu z brzuszyska. Został przyjęty na oddział wewnętrzny miejscowego szpitala. Pobyt trwał i trwał i trwał i nic nie wnosił oprócz pogarszającego się stanu i mojego bezsensownego biegu między szpitalem a różnymi dziwnymi miejscami. Zatem zapadła decyzja, że zabieram gościa do domu. Znaczy ja podjęłam ową decyzję. I tak o to mam w domu byczych rozmiarów niemowlaka. I gwoli ścisłości to nie jest wpis żebrząco- zbierający tylko informacyjny jak wygląda życie na co dzień z leżącym plackiem delikwentem w domu.  A został w sumie stworzony przez wydarzenia w poczekalni u Internistki po zlecenie na pieluszki i podkładziki.    ...