Wracam do realnego świata
Bo tak biegam, załatwiam a robota w domu leży. Samo się przecież nie ogarnie. A do ogarnięcia sporo. Kurcze, aż nie wiadomo od czego zacząć. Zatem od załatania dziur w podłodze. Wymiana instalacji dawno zakończona a ja ciągle na tymczasie, jakby się nagle jakiś fachman miał magicznie znaleźć.
Tak sobie oglądam posty ostrzegawcze, żeby firmy X czy Pana Y unikać jak zarazy, bo drogo, zaliczkowo i... po fotach - niezbyt zna się na tym co robi. Tak to i ja potrafię. Nie muszę za to nikomu płacić.
Zatem na pierwszy rzut, fragment podłogi w kotłowni. Po przestudiowaniu instrukcji użytkowania wylewki samopoziomującej dotarło do mnie, że to nie tak jak sobie wymyśliłam, eh zatem do pracy .
Szczelina pod drzwiami to mało powiedziane, ciepły październik się w końcu zakończy i powieje chłodem. Do dzieła. Najpierw łatamy nieudolne próby skucia betonu przez blondynkę. Niestety nie da się zastosować młota z udarem bo pod spodem mam piwnicę, ręcznie to ze dwa lata by mi zeszło, Zatem skoro nie mam planu na skuwanie to sobie wyprostuje.
Zaklejone, wyskrobane ze starych warstw, zamiecione, zagruntowane i co dalej? Jak działa to cudo budownictwa? Wylewam i samo sobie szuka poziomu? Ciekawość szaleje a posadzka cementowa schnie pomalutku.
Jednak mam tu w mojej ulubionej kuchni, taki fragment podłogi robiony dawno temu na zasadzie- na razie niech tak zostanie. Dobra lecimy, pani Majstrowa.
Pierwsze koty za płoty. Dobrze, że to cholerstwo nie zastyga tak od razu, bo by był niezły dzień na skubanie i zdrapywanie. Na szczęście dla mnie katastrofę udało się powstrzymać.
No i znowu coś do poprawki ;) listwy mało estetyczne ;)Ale dziura w podłodze zniknęła. Matko ależ ja mam krzywo drzwi podocinane. Muszę takich magicznych chińskich gąbeczek poszukać na Ali, żeby to zakryć.
Jak już z jedną dziura poszło, to i druga trzeba załatać, ileż można przeskakiwać nad.
No dobrze posadzka schnie, zatem nie ma zmiłuj trzeba się w końcu zabrać za koszenie. Godzina roboty a zbieram się jak żaba za jeża. Wszystko byłoby ekstra, jakby nie dziwny traf. Dziwnym bowiem trafem po wyjęciu kosiarki z garażu nacięłam się na przykrą niespodziankę. Na pierwszy rzut oka - ok. Na drugi już nie.
Taaak jakimś cudem linka się zerwała, w garażu, sama. No wiedziałam, że kosiarka pozostawiona sama sobie zacznie się samo okaleczać z tęsknoty za koszeniem. Cóż to mi wyjaśniło niezbyt sympatyczne zdarzenie, aczkolwiek nie usprawiedliwiło. Cóż zatem robić. Zakasać rękawki i nauczyć się kolejnej przydatnej umiejętności, jak człowiek ma dużo zielska wokół posesji. Wymiana linki.
O tym, że to nie tak miało być zamontowane dowiedziałam się rozkręcając ustrojstwo po raz drugi. W końcu jednak uruchomiłam sprzęt, po czym za mocno szarpnęłam i... linka zeszłaaaaa z bębna. I zaś od nowa, bo hektary czekają.
W sumie prawie się udało, prawie znaczy, że skosiłam tam gdzie najbardziej było potrzebne, po czym ... znowu za mocno pociągnęłam albo za słabo nawinęłam linkę, bo zaś zeskoczyła z bębna. Ale to później, na spokojnie bez nerwacji. Tymczasem został jeszcze chodnik, jak się mać nie zabiorę na czas to wiecznie to samo, sodoma i gomora.
no i ogarnięte ;) z grubsza. Dopóki ciepło trzeba się zabrać za obejście. Jakoś tak niechętnie ostatnio, straciłam motywację. Ale czasem trzeba się przełamać i zabrać za robotę , nawet wbrew sobie.
Chwilowo nie mam narożnika, a po oddaniu w dobre ręce łóżka, w pokoju zrobiło się okropnie pusto i jakoś smętnie. Zatem zestaw ogrodowy zamieszkał wewnątrz,( na razie bo narożnik bardziej pokojowy już jedzie.) Aczkolwiek efekt wizualny mi się osobiście podoba, Kwietnik był do niedawna kocim drapakiem, nieco modyfikacji i oto jest on, cały na czerwono. Do oglądania tv wystarczy.
A i byłabym zapomniała o załataniu dziurek w kuchennej ścianie. Zrealizowane, wykonane wszak.
Podstępne dziury ścienne,
To był pracowity tydzień wychodzi na to, a mi się wydawało, że nic nie zrobiłam ;) Ps. Jak ja sobie bez męża poradzę? Chyba tak jak do tej pory, tylko bardziej w pojedynkę.
































Komentarze
Prześlij komentarz