Nie stać cię? To sobie zrób sama.

      Ze mną to już tak jest, że dłuuugo nic nie robię a jak już to hurtem i niemal bez przerwy. Efekt jest taki, że to co leżało latami potrafię ogarnąć w kilka godzin. Sporo dachówki i innego gruzu wywlokłam do kontenerów, plując sobie w brodę, że nie zrobiłam tego dużo wcześniej a najlepiej od razu przy wymianie dachu. Byłoby i taniej i mniej stresu, więcej kasy w kieszeni i mniejszy ból pleców i mięśni.     Napatrzyłam się na dachówki aż mi boczkami wychodziły, co odgruzowałam przestrzeń  zwaną podwórkiem to sama ją ponownie zawaliłam odpadami, które najwyraźniej rozmnażały się przez podział . Ceny wywozu odpadów poszybowały i nie ma zmiłuj.      Tak było przed, co mnie nieustannie zadziwia jak patrzę na zdjęcia w galerii. No nie estetycznie. Większość wywlokłam sama ale i pomocnicy sie trafili. Trochę Ewa, trochę Radzio, trochę Wikuś ;) ( nowy jest, nie mój - pierworodnej), trochę Janek- bo czyn skorupkę za młodu nasączę to mu się p...

      Lato, chociaż deszczowe, w pełni. A ja nie mam gdzie posadzić zadka, bo trawa wyschła, weny twórczej brak na podjęcie działań naprawczych i w sumie niby bezrobotna a posiedzieć nie ma kiedy.       Rozgrzebałam wokół posesji z każdej strony, chyba czas sobie diagnozę ADHD ogarnąć bo coś za dużo tych srok za ogon i żadna nie złapana. Przynajmniej do dziś. Postanowiłam bowiem iż uporządkuję  przynajmniej jedno miejsce. O to to to właśnie, Bieda z nędzą i niesmak wizualny. Jak odpoczywać w tak mizernych warunkach. Oczywiście tysiąc pomysłów jak wykończyć ów skrawek posesji. Najmniejszy z resztą . Ziemia i trawa z koniczyną - nieee za dużo zachodu i ciul wie czy przetrwa no i kosić trzeba, nawozić i takie tam. Płytki- nieee podatek od deszczówki podskoczy i też walka z chwastem co rusz. Dobra zatem zrębki dekoracyjne podpatrzone u Ewy na działce, ale to sie da tylko na części a przecież ławeczki trzeba na czymś postawić. Padło na geokratki. ...

       Tak człowiek jeździ to tu, to tam, szuka sobie rozrywki i zajęć. Żeby się nie nudzić za bardzo. Tradycją staje się wyjazd do Niemiec ( podoba mi się tam tylko mają ogromną wadę- nie mówią w zrozumiałym języku, migranci nie szwendają się po ulicach bo to taki odpowiednik naszego Podlasia tylko jeszcze bardziej pośrodku niczego, spokój, cisza, uśmiechnięci ludzie, nieliczne płoty na posesjach) z wizytą towarzyską. Nawet Janek pogodził się z obecnością czworonoga zwanego potocznie Leosiem, chyba jedyny pies jakiego toleruje i ze względną wzajemnością.     Co ja przez ten prawie rok, od ostatniego wpisu robiłam? Ano sprawdzałam w czym nie przeszkadza mi tytuł magistra i lista jest krótka, ponieważ mogę podsumować jednym zdaniem - w zapitalaniu fizycznie, nie, nie zarobkowo- hobbystycznie. Od dawien dawna trzy rzeczy nie dawały mi spokoju: gromadzony latami gruz na posesji, zawalony przydasiami strych, kotłownia po piecu węglowym. Więc trochę tu, trochę t...