Etap numer dwa - zakończony
Ze mną to już tak jest, że dłuuugo nic nie robię a jak już to hurtem i niemal bez przerwy. Efekt jest taki, że to co leżało latami potrafię ogarnąć w kilka godzin. Sporo dachówki i innego gruzu wywlokłam do kontenerów, plując sobie w brodę, że nie zrobiłam tego dużo wcześniej a najlepiej od razu przy wymianie dachu. Byłoby i taniej i mniej stresu, więcej kasy w kieszeni i mniejszy ból pleców i mięśni.
Napatrzyłam się na dachówki aż mi boczkami wychodziły, co odgruzowałam przestrzeń zwaną podwórkiem to sama ją ponownie zawaliłam odpadami, które najwyraźniej rozmnażały się przez podział . Ceny wywozu odpadów poszybowały i nie ma zmiłuj.
Tak było przed, co mnie nieustannie zadziwia jak patrzę na zdjęcia w galerii. No nie estetycznie. Większość wywlokłam sama ale i pomocnicy sie trafili. Trochę Ewa, trochę Radzio, trochę Wikuś ;) ( nowy jest, nie mój - pierworodnej), trochę Janek- bo czyn skorupkę za młodu nasączę to mu się potem w życiu przydać może.
Tak sobie wstałam rano zastanawiając się co zrobić z tak pięknie rozpoczętym i słonecznym dniem. Na rozmyślaniach zleciał mi do 16 tej, w końcu gdzie mi się spieszy. Niewiele rzeczy mnie ostatnio stresuje wiec jakby motywacja nikła ale zadział jeszcze stres- jutro wizyta u stomatologa i kanałówka pod mostem. A miało być tak pięknie i nie bolec a jednak. Wyobraźnia uruchomiła potrzebę wysiłku fizycznego więc co mi zostało poza nałożeniem rękawic, przytaszczeniem worków i oczekiwaniem na deszcz ? ( który się nie pojawił a miało padać o 18 tej). W rezultacie po workowałam resztki, zasypałam drobnymi resztkami dziury na trasie wylotowej z posesji, niestety nie wszędzie jest kostka i nie będzie, wyplewiłam pokrzywy tudzież inne chwasciory, wygrabiłam i oto zakończyła etap porządkowania numer dwa. Tak patrzę i zadziwia mnie jaka jestem zdolna ;). Ciemno bo jakby zeszło mi do 21;27 ;)/ Ale jest - zakończone.
Komentarze
Prześlij komentarz