Prawie rok upłynął

     Tak człowiek jeździ to tu, to tam, szuka sobie rozrywki i zajęć. Żeby się nie nudzić za bardzo. Tradycją staje się wyjazd do Niemiec ( podoba mi się tam tylko mają ogromną wadę- nie mówią w zrozumiałym języku, migranci nie szwendają się po ulicach bo to taki odpowiednik naszego Podlasia tylko jeszcze bardziej pośrodku niczego, spokój, cisza, uśmiechnięci ludzie, nieliczne płoty na posesjach) z wizytą towarzyską. Nawet Janek pogodził się z obecnością czworonoga zwanego potocznie Leosiem, chyba jedyny pies jakiego toleruje i ze względną wzajemnością.

    Co ja przez ten prawie rok, od ostatniego wpisu robiłam? Ano sprawdzałam w czym nie przeszkadza mi tytuł magistra i lista jest krótka, ponieważ mogę podsumować jednym zdaniem - w zapitalaniu fizycznie, nie, nie zarobkowo- hobbystycznie. Od dawien dawna trzy rzeczy nie dawały mi spokoju: gromadzony latami gruz na posesji, zawalony przydasiami strych, kotłownia po piecu węglowym. Więc trochę tu, trochę tam. Z jednej strony posesji na drugą. Normalnie wędrówki ludów w mini wersji. Jak był swobodny dostęp do głównej drogi to nikt sie z to nie brał, ba wręcz się wywoziło w najdalszy kąt a tu nagle nastałam ja i wymyśliłam sobie, że czas i pora na wywózkę. Póki co trwa załadunek 4 kontenera na gruz i odpady budowlane,  łącznie 27 m i najwyraźniej to jeszcze nie koniec bo to cholerstwo rozmnaża sie chyba przez pączkowanie. Co uprzątnę kawałek zaraz rośnie nowa sterta. Zachciało mi się w końcu wyeksmitować wiekowe blaszaki. No a jak to w blaszakach- wylewka musi być, nie ma zmiłuj. A jak jest wylewka ale nie ma garażu to ... no właśnie to ją należy skuć i wywieźć. Pokażę wam to w galerii.

I to co tam rozwaliłam wywiozłam sobie bliżej drogi, bo  Seatem ciasno a kontener byczy jest dosyć. Ciasne ale własne. Nie narzekam, stwierdzam fakt oczywisty. 

Tu być może kiedyś zrobię wylewkę. Leży niech leży. To historyczne miejsce. 

No i po moich wyczynach z pomocą Radzia tudzież Marka ;) zaś się zrobiło całe podwórko gruzu. a już prawie dotarłam do żywopłotu i prawie udało mi sie go w końcu skrócić do praktycznej wysokości. Wszystko w swoim czasie. 

W międzyczasie zabrałam się za oczyszczanie poddasza. Tu było, 

tu zrzucałam, a co nie zrzuciłam to Radzio z Wiktorem znieśli kulturalnie po schodach. 

W międzyczasie zaczęło mnie wkurzać puste pole przed chałupą. Ziemię kupiłam, trawę również ale zanim wykonałam przypomniałam sobie, że tu i tak nic nigdy nie rosło więc zgapiłam pomysł od Ewy i postanowiłam wysypać zrębki i uzupełnić sztuczną trawą.  

Tworzy się, aczkolwiek sztuczna trawa czeka na przypływ gotówki. 

W międzyczasie powróciła do odgruzowywania posesji i tak oto połowa wylądowała w kolejnym z kontenerów i ku mojemu ogromnemu żalowi nie wlazło wszystko i zamówiłam kolejny . 

Tyle było dzisiaj rano. Ale wieczorkiem wdepnął Radzio i wyeksmitował większość.

Tą stertkę zostawię na sam koniec. Ponieważ, iż, bo i tak do kontenera nie wlezie. Jeszcze jeden mały będzie potrzebny jak nic. 

A tyle zostało na prawie jutro. Jako, że mimo dominacji męskiej energii nadal sikam na siedząco i znajomi, znajomych oraz zupełnie obcy ludzie zwracają sie do mnie proszę Pani, obrałam metodę workowania techniką niepełną. Tzn. ładuję tyle żebym mogła udźwignąć i podrzucić te dwa metry w górę przez burtę. Jaką ja odczuwałam dziś wdzięczność, jak przybyłam z wojaży a tu pyk i połowy tego cholerstwa nie ma. Jaki to był cudowny widok. Ja to już tak długo robię, że nawet zakwasów nie mam i sprawniej się schylam. Mniemam iż zgodnie z założonym planem tygodniowym ogarnę do czwartku z pomocą chłopaków ;), jak się jeszcze załapią. 

Strych ogarnięty, dekoracyjna część relaksacyjna - prawie, odgruzowane prawie, kotłownia oskrobana z sadzy- prawie. Jejku ja mam chyba ADHD.  

Tyle rzeczy rozgrzebanych a na widok pustej przestrzeni na strychu uruchamia mi się moduł- no weź zrób tam sypialnie, no patrz jaki potencjał ;). ale będę twarda i najpierw dokończę ponapoczynane a potem poszukam taniego styropianu, płyt, uchwytów i profili ;).