Odrobina mojej codzienności
To że mój osobisty małżonek zachorował jakiś czas temu większość czytelników wie. Reszta właśnie się była dowiedziała. Konkretnie na rozsiany nowotwór wątroby na podłożu zakażenia WZW C i B. Do niedawna chłop chadzał na własnych dwóch nogach, Trzy tygodnie temu postawił ostatni krok- po zajechaniu na rutynowy zabieg sciągania płynu z brzuszyska. Został przyjęty na oddział wewnętrzny miejscowego szpitala. Pobyt trwał i trwał i trwał i nic nie wnosił oprócz pogarszającego się stanu i mojego bezsensownego biegu między szpitalem a różnymi dziwnymi miejscami. Zatem zapadła decyzja, że zabieram gościa do domu. Znaczy ja podjęłam ową decyzję. I tak o to mam w domu byczych rozmiarów niemowlaka. I gwoli ścisłości to nie jest wpis żebrząco- zbierający tylko informacyjny jak wygląda życie na co dzień z leżącym plackiem delikwentem w domu.
A został w sumie stworzony przez wydarzenia w poczekalni u Internistki po zlecenie na pieluszki i podkładziki.
Zanosi się, że pobyt w łóżku jeszcze trochę potrwa, więc konieczne stało się zaopatrzenie w niezbędne akcesoria. Pieluchy, podkłady, plastry na odleżyny bo się dorobił po pobycie w szpitalu, kremiki ze srebrem, płyn przeciwodleżynowy, myjki do kąpieli na sucho, różnego rodzaju pojemniki na wodę( a i tak najlepiej sprawdza się najprostsza ze strzykawek)łóżko, materacyk przeciwodleżynkowy, stoliczek, stołeczek, leki, sól fizjologiczna. No chyba o niczym nie zapomniałam. Kilka razy dziennie obrócić, podciągnąć, przesunąć i rzecz jasna wymienić co trzeba. Pikuś- jak się z boczku stanie i patrzy. Ale sama chciałam to nie mam na kogo zgonić.
Zatem żeby nie przepłacać udałam się do lekarza rodzinnego po zlecenie na refundowane pieluchy tudzież podkłady , wg Internetu dopłata z mojej strony to 30 % ceny produktów. Zapomnieli dopisać, że do produktu, który kosztuje 1.7zł za pieluchę i 1 zł za podkład. Tymczasem najtańsza pielucha to koszt 3,90zł. No taki mamy klimat i kiedyś wcale nie było lepiej.
No sami widzicie jak to niefajniasto wygląda.
Pardakosalnie teraz kiedy, mąż nie pracuje, ja pobieram zasiłek na owego męża, jakimś cudem starcza od wypłaty do wypłaty. Mimo tych zarąbistych zakupowych szaleństw. Może dlatego, że nie mam czasu myśleć o pierdołach ;) tylko konkretne, konkrety.
Aczkolwiek dziś facet mi w przychodni system rozłożył na łopatki. Ja wiem, że wyglądam kwitnąco i pięknie i w ogóle im jestem starsza tym bardziej soczysta. Pani dr wyczytuje L. D...ski i facet widząc same babki w poczekali fru do drzwi gabinetu. Dr mówi ale to nie pan ta pani teraz. No i mamy cud ozdrowienia- nie tylko chłop mi ozdrowiał, diametralnie się zmienił ale przyszedł sam do przychodni i pyszczy .Zobaczył, że nie przejdzie to zaleciał z tekstem, że pewnie pieńsety w domu czekają jak mi się tak spieszy, bo on taki chory a ja się zdrowa do lekarza wbijam. Dno, muł i tona wodorostów, nie pozdrawiam pana i życzę, żeby nie przekonał się co oznacza cięższa wersja choroby. Kurcze mój mąż ma mnie, idealistkę z mocno rozbudowanym poczuciem obowiązku, nawet jak miłość wygasła dawno temu zostały inne wartości. Kogo ma taki pan w poczekalni u lekarza? Samotny rozwodnik, czy matka z dzieckiem tudzież kilkoma. Kogo mam ja? Ciężka sprawa. Najważniejsze w tym wszystkim jest porzucenie pogoni za marnościami tego świata i końskie zdrowie wszystko co po za tym jest nic nie warte.
Ależ mnie na refleksje życiowe zebrało w środku nocy, zamiast wykorzystać momencik i złapać trochę snu, bo o drugiej w nocy mój mąż od kilku dni czuje przypływ energii, chęć konwersacji, dzielenia gotówki, szuka dawno niewidzianych znajomych, tudzież nawet raczył pomylić mnie ze swoją ex z zamierzchłej przeszłości;) Na szczęście dla niego znam kobitę i tylko dzięki temu poduszka mi się nie omsknęła. Bóg jak chce kogoś ukarać odbiera mu rozum. Tylko kurcze w tych swoich majakach nie wygląda na nieszczęśliwego, więc chyba obaliłam mit.
Tak po za tym jest w miarę ok. Dobrze że to jesień, to tak nie szkoda tego zamknięcia w czterech ścianach i dobrze, że to nie mieszkanko w bloku i wielopokoleniowa rodzina na trzech pokojach. Do spodu by chyba osiwiała.
Sezon na rozpoczęłam drugi etap studiowania ogłaszam za rozpoczęty;). Co prawda jak patrzę na egzamin jako formę zaliczenia przedmiotu to mi skóra cierpnie ale co mi tam powiedziało się A to trzeba i beknąć. Dwa lata od soboty, w każda sobotę i w każdej wolnej chwilce. Naprawdę skąd mi się ten pęd ku nauce "wzion" to sama nie wiem ;) ot chyba powikłania po covidzie. Jeszcze ze dwie podyplomowe i tak jak powiedziałam po szkole na emeryturę. Co ma być to będzie nie ma zmiłuj i nie ma co się oszukiwać. Jednak im więcej troski, tym szerszy uśmiech i bardziej cięty humor, każdy ma swój sposób na gnębiące go trole. Ja zwalczam je na wesoło co jest w zupełnej sprzeczności z moją pesymistyczną, introwertyczną naturą.
Zatem szukajcie haków i nie wypominajcie innym zdrowia i świadczeń;).







Ps, wiem że narobiłam literówek, kiedyś poprawię
OdpowiedzUsuń