No mnie nie stać co poradzę

     Jako samodzielna - nie mylić z samotna- matka nastolatka z deficytami doskwiera mi chroniczny brak gotówki i wkurza kiepsko wykonana modernizacja lokalu mieszkalnego wykonana lat niemal 20 temu.         Zatem jak możecie zobaczyć na wcześniejszym wpisie wymyśliłam sobie wymianę płyt gk na tynki. Za wykonanie ich w kuchni zapłaciłam uciułane 3 tysiące plus 1 tysiąc na materiał bo jakby w przedwojennych domach nikt pionów na ścianach najwyraźniej nie pilnował.  Wynajęcie ekipy złożonej z dwóch osobników płci męskiej okazało się kolejną porażką specjalistyczną. W sumie było to zainwestowanie środków w szkolenie z tynkowania metodą gospodarczą. 

    Minęło nieco czasu i postanowiłam rozprawić się z tematem który od dawana mnie irytował a mianowicie likwidacją nadmiernej ilości otworów drzwiowych oczywiście w następnym pokoju. zdemontowałam zatem okrywające ściany zdemolowane płyty gipsowe, po drodze odkrywając liczną listę niedociągnięć i osiągając pogłębiający się stan zaskoczenia jakim cudem to wszystko się nie poskładało. Po bardzo szybkim demontażu zabrałam się za opracowanie planu łatania dziur po otworach drzwiowych. Rzecz jasna pierwsza czynność to telefon i orientacja w aktualnym cenniku usług. Nic nie poradzę jestem niereformowalna ciągle tli się we mnie resztka nadziei że są na tym świecie specjaliści na moja kieszeń i zapotrzebowanie. I są tylko ja przyciągam najwyraźniej jakiś margines. Te kilka telefonów wybiło mi z głowy pomysł posiłkowania się wsparciem specjalistycznym. Rozumiem inflacja, galopujące wzrosty cen. Ale 500 zł za zamurowanie otworu 2m/1/m plus materiał dostarczony na miejsce i przygotowany to dla mnie stanowczo za wiele. Rzecz jasna informacja, że posiadam cegłę rozbiórkową również był czynnikiem niesprzyjającym. Za dużo zabawy. Zatem nie zostało mi nic innego jak nauczyć się murować. 

    Jednak nie może być zbyt pięknie 500 i tak musiałam wydać ale na wstawienie nadproża, którego mać specjalista który ową dziurę w ścianie nośnej wykuwał akurat był nie wykonał. Tego akurat po prostu obawiałam się zrobić samodzielnie co by mi się faktycznie lokal nie zamienił w stertę gruzu. No i mimo, ze nie należę do kruszynek samodzielne dźwigniecie 30 kg zbrojonego betonu to nie jest moje ulubione zajęcie. I tu się akurat udało szybko i bezproblemowo element budowlany został umieszczony we właściwym miejscu. No ale dziury pozostały. żeby było zabawniej, stary otwór drzwiowy, który znajdował się dosłownie o metr ot widniejącego wypełniony był styropianem. 

    Dwa miesiące zabierałam się jak żaba za jeża, zakupiłam materiał żeby poleżał i nabrał mocy urzędowej i w końcu moja cierpliwość się wyczerpała i postanowiłam zakasać rękawy. Bo ileż można spać w przeciągu. Pierwszy otwór zamurowałam wspomnianymi cegłami z demontażu. Zajęło mi to dwa dni, bo musiałam staszczyć je ze strychu i wyczyścić. Koszt imprezy 97 zł- zaprawa do murowania. Tak mnie to zmęczyło mentalnie, że za kolejne łatanie zabrałam się po ponad półtorej miesiąca i tym razem zakupiłam bloczki betonu komórkowego. I tym razem praca zajęła mi niecałe trzy godziny i kosztowała 247 zł - bloczki i klej. Zaoszczędzony tysiąc na robociźnie i satysfakcja, że se zrobiłam sama. A oto efekty.

  

                                                                                                     

Przy okazji odmalowałam pomieszczenie, nic nie poradzę lubię białe ściany. Tynk schnie w oczekiwaniu na dostawę szarych kasetonów we wzór cegły. Eh rolety tez jakby muszę wymienić bo za nic teraz nie pasują. W całym domu nie ma karniszy na których wiszą firany tudzież zasłony gdyż mnie irytują, mini firanka zawiśnie w sowim czasie bezpośrednio na ramie okiennej. Tymczasem po tygodniu tynk trzyma się ściany i schnie pomaleńku. Tynkowanie zajęło mi niemal dwa tygodnie bo podeszłam do tego zadania z dużą dozą niechęci. Jednakowoż w końcu zrealizowałam. Koszt betonkontakt - 189 zł ( ale jeszcze sporo zostało do następnego pokoju)  tynk ręczny Knaufa- 23.98zł za worek x 5 sztuk i zabrakło więc zakupiłam kolejne pięć worków tynku tej samej firmy ale maszynowego lekkiego 18.98zł za worek x 5. Woda około metra sześciennego. Zaoszczędzone 3 tysiące robocizny. Jednakowoż jak pomyślę, że czeka mnie jeszcze pokój młodego to już odczuwam niechęć ale samo się nie zrobi wygrana w totka jest nierealna a na spadek po zaginionym krewnym milionerze nie mam co marzyć. Elektryka ogarnięta, sufit wymieniony, mój pokój niemal skończony wiec nie ma zmiłuj. Trzeba zakupić materiały i zakasać rękawki. Plus jest taki, że jak z mgr przed nazwiskiem nie znajdę lekkiej i dobrze płatnej posady to zacznę zarabiać na pracach budowlanych. 

    

    A w między czasie nadal poznajemy zawiłości komunikacji miejskich w miastach Polski tudzież niedalekiej zagranicy. Taka miła odskocznia od placu budowy, który sama sobie zgotowałam. Niedoszły zięć wywiózł mi płyty  do punktu odbioru śmieci i tym samym odsłonił korytarz i jego brzydotę, która również trzeba się w bliskiej przyszłości zająć. W międzyczasie oczekiwanie na czerwcową obronę pracy dyplomowej i starczy tej edukacji.