Niskobudżetowy" wypoczynek
Dosyć mam tego miasta mojego i wybywam tak często jak się da i pozwalają finanse. Niskobudżetowo oznacza, że oczekiwania kontra rzeczywistość znacznie się rozmijają lub przynajmniej w połowie. Tym razem ciemniejsza strona wyjazdów: miejsce zakwaterowania: Ośrodek Wypoczynkowo- hotelowy "Prząśniczka" w Łodzi.
Dojazd stanowił pierwsze z wielu wyzwań. Infrastruktura łódzka nie sprzyja poruszaniu się autem, chyba, że ktoś ma silną potrzebę testowania amortyzatorów. Oświetlenie dróg jest też nie najlepsze a przejść dla pieszych trzeba się niestety domyślać. No i ten dziwaczny układ skrętów, zakrętów i zajazdów. Jeżeli ktoś myśli, że Legnickie rondo ze światami jest dziwne powinien koniecznie pojechać do Łodzi. Jakimś cudem w nikogo ani w nic nie przywaliłam, ani mnie nic nie staranowało. Chociaż wykonałam ryzykowny manewr zamiany pasa w połowie ciągłej linii( no nie zauważyłam) a powracając do domu wjechałam pod prąd( na szczęście w boczna uliczkę i szybko wybyłam- booosz co za wstyd). w drodze do nadłożyłam kilkadziesiąt km bo rolnicy i blokady a z powrotem niestety blokady nie było i wycieczka 260 km autostrady A2 kierunek Poznań kosztował mnie dodatkowe 60 zł opłaty. Na jedno wyszło, jak nie zatankowanie to myto.
Noclegi- zdjęcia na booking.com- ładne. Takie normalne. Czysto, w miarę przestronnie, darmowy parking, wi-fi ręczniki, kosmetyki, pokój z węzłem sanitarnym za 75 zł/ od osoby brzmi nieźle i wygląda całkiem zacnie. Czego zabrakło na zdjęciach: dziur przeżartych rdzą na kaloryferze, odpadającej politury na stoliku (przykrycie obrusem niewiele dało), pościel na jednym z łóżek wyglądała jakby dzień wcześniej ktoś tam już koczował, kranu trzymającego się w komplecie tylko dzięki temu, że był oblepiony dokumentnie kamieniem, brudu na rurze odpływowej pod zlewem( niestety biegnie owo cudo na widoku), bardzo słabego ciśnienia wody i jej temperatury, buczenia bezpieczników przy podłączaniu elektrycznej farelki( ogrzewanie zastępcze), dźwięków złączającego się na korytarzu co godzinę agregatu lub kompresora( nie pytałam), szczekania psów, dźwięku wirującej pralki o 23 z soboty na niedzielę. Stołówka była w pobliżu ale albo poza nami nie było nikogo na piętrze albo nie tylko ja nie poczułam chemii z tym miejscem. Nauczona doświadczeniem poza własnymi poduszkami i kocykiem zabrałam też mały elektryczny czajniczek.
Tak oto prezentował się pokój numer 119



.jpg)






Komentarze
Prześlij komentarz