Umrę z młotkiem w dłoni

    Przedostatnia prosta w drodze po tytuł magistra pedagogiki opiekuńczo- wychowawczej przebiega nieco bardziej skomplikowanie niż zakładałam. Najpierw przydział promotor, która wbrew moim obawom i skali porównawczej okazała się być bardzo w porządku. Co prawda pierwotna wersja mojego zacnego dzieła o wdzięcznej tematyce śmierci musiała przejść głęboką metamorfozę aby dopasować się do wymagań prac dyplomowych ale poszło w miarę sprawnie. Całkowicie musiałam przebudować rozdział badawczy nad czym niezmiernie ubolewam, ale w końcu to nie beletrystyka tylko poważne opracowanie naukowe. W efekcie ukończyłam tworzenie epokowego dzieła, przeszło ono przez system antyplagiatowy z wynikiem 7% ( słownie podkreślę siedem procent), aż poczułam się z siebie dumna  ;). Teraz oczekuje do maja na złożenie w dziekanacie, niestety wcześniej nie można a szkoda.

    Trwa sesja egzaminacyjna w terminie 0 i tu bez niespodzianek, nie ma co odkładać na potem. Im szybciej tym więcej czasu na hobby. 

    Za oknem zima, niesprzyjające warunki pogodowe zatem postanowiłam dokonać demolki kolejnego pomieszczenia w budynku mieszkalnym zwanym domem. Z dwóch pokoi ponownie uczynię jeden. Na początku chciałam jedynie zdjąć płyty gipsowe i wykonać tynki, ale u mnie rozpoczęcie prac modernizacyjnych jak zwykle kończy się totalną demolką. Etap pierwszy zdjęcie płyt ze ścian zakończone dosyć szybko, w międzyczasie niedoszły kandydat na zięcia wywiózł odpady do PSZOK ja natomiast zostawiłam lokal do wyschnięcia. W pierwszej kolejności uporządkowanie elektryki.  Tu dobre wieści, jedynie trzeba będzie osadzić puszki, wymienić kontakty i włączniki oraz poodpinać zbędne połączenia. Najdroższa część a więc wymiana kabli nie będzie potrzebna. Panowie od prądu mają przybyć jutro.

    W sumie to nie bardzo mi się chciało demolować cały pokój ale wszechświat wysłał jasny sygnał- rób porządnie. zamierzałam zdemontować listwy na których umocowane były płyty, ale w tym momencie odpadła płyta z sufitu, niefortunnie spadając na wiaderko z folia w płynie a fortunnie nie na grzejnik. 

 

 

 

W ten oto sposób zyskałam jasny przekaz, cały sufit czas wymienić z zastosowaniem płyt wodoodpornych. zabrałam się również za poszukiwanie przebiegu instalacji elektrycznej, bo to tez układ z cyklu- to skomplikowane. Nie planowałam rozbierać ścianki działowej ale natura sama zadecydowała. Brak izolacji od podłoża spowodował korozję profilu i tak czy siak zostałam zmuszona do demolki. W piątek zaczęłam, w sobotę miał przybyć ochotnik do demolki - nie dotarł. Dziś miał przybyć drugi, ustaliliśmy kwotę,, godzinę i.. tradycyjnie - ta osoba nie jest dostępna na Messenger ;) a wystarczyło napisać- nie przyjadę. Zatem nie miałam wyboru, zakasałam rękawki i rozwaliłam. Kurczaczki jak będę odreagowywać stres jak mi się ściany skończą? 

 

Zostawię prewencyjnie dwa źródła oświetlenia sufitowego aczkolwiek pokój pozostanie jeden bez ścianki,  Obadamy jak wyjdzie sprawa ze specami od poprawek starego budownictwa. Ponieważ mam tu takie dwie dziury do zamurowania, trzecia w innej ścianie i zrobienie nowej w miejscu gdzie powinna spełniać funkcję lepszego podziału pomieszczeń z uwzględnieniem prywatności mieszkańców.     Tak to jest dokładnie to co widać. Dwa otwory w ścianie nośnej, przy czym jedna niezabezpieczona nadprożem a druga zaklejona styropianem stanowiącym mieszkanko dla gryzoni. zastanawiam się jakim cudem ta ściana jeszcze stoi i czy dotrze fachowe wsparcie, czy tez będę musiała zakasać rękawki i se zrobić w trybie- Monika- samosia. Nie mam za bardzo ochoty aż na taki wysiłek twórczy w demolowaniu odnajduję się znacznie lepiej, cóż do jutra niedaleko się przekonam. 

 

    przy okazji oprawę okien trzeba poprawić, bo jakby cos tu nie zagrało. Powód amatorska praca we własnym zakresie więc nie ma się co czepiać szczegółów. Rozbabrane więc się ogarnie. Zostanie mi jedno pomieszczenie w tej części domu i w sumie mogłabym zakończyć przygody modernizacyjne ale stracę wtedy sens istnienia i zacznę się brzydko starzeć.

    Na nowy rok nie mam żadnych postanowień, niech sobie biegnie własnym rytmem, zamierzam się dostosować. 

    Wykonałam podejście numer dwa w kierunku ocieplenia poddasza za free i obadamy co z tego wyjdzie tym razem. Rzecz jasna nie łudzę się optymistycznie ale też nie zakładam porażki. Mam raczej ambiwalentny stosunek do sprawy. Uda się ok, nie uda też dobrze. 

    I tak snuję się oczekując powrotu ciepłych dni. Nie cierpię pasjami zimy. 

    Poprawa pokoju wymusiła adaptację dotychczasowego ganku na mini sypialnię, i chyba już nią zostanie, bo mi dwa na dwa metry wystarczą w zupełności. Ciasne ale własne i przyjazne. Nieco "fejsing" psują mi drzwi wejściowe ale jak zapadnie decyzja ostateczna to mogą zniknąć. I tak oto mając do dyspozycji 125 m2 najlepiej mi na 4. Uczymy się wybywać z lokalu inną, prostsza drogą aczkolwiek czas zamknąć na dobre furtkę. Tak czy siak nie będzie już miała racji bytu. 

    Został ostatni semestr edukacji, ostatni pokój do zrobienia , jak żyć? Z czego uczynić sen istnienia. Jak tak dalej pójdzie to rozejrzę się za pracą lub innym twórczym zajęciem. 

    Tymczasem pomału płynę z prądem dni codziennych, nie szukając na siłę zadań do wykonania. Gdybym była bogata byłabym uważana za ekscentryczkę a tak po prostu jestem dziwna ;).