W sumie to ostatnio jakby brakuje mi weny na podejmowanie jakichkolwiek czynności wymagających zaangażowania czasu czy wysiłku fizycznego. Prościej rzecz ujmując- nie chce mi się, brak mi samo motywacji. Jednakowoż jakimś sztumpem dziwnym, zdemontowałam drewniany podest pod kuchennymi oknami. Wykopałam dół, utwardziłam i zasypałam nazad i czekam aż trawa urośnie. Z planów udało mi się zrealizować uprzątniecie drewna/ pozostałości po wymianie dachu. Pan dwa tygodnie poświecił na to aby codziennie po pracy przyczepką wywieźć całe zgormadzone dobro opałowe. I wszyscy zadowoleni.
Również trampolina znalazła nowy dom, pełen dziecięcej radości. W ten sposób zrobiło się miejsce na gruz, który w końcu zaczęłam przewozić bliżej drogi. W takim tempie kontener zamówię za rok. Pomału ale do przodu.
Wyeksmitowałam również basen- ku niesmakowi młodego. Ale po pierwsze cena wody i chemii basenowej jest wyższa niż dojazd nad jezioro. Po drugie nie mam siły taszczyć, rozkładać, latać i dbać o klarowność zawartości,. Po trzecie mamy dostępny basen miejski w zawrotnej kwocie 6 zł za dzień/ dwie osoby. Również dachówka znalazła swoje miejsce i nie jest to realizacja mojej pierwotnej wizji zastosowania.
Uporządkowałam za to chaszcze na części ogrodowej posesji, znak czasu. Wokół rosną ogrodzenia. Może chociaż częściowo ochronią mienie ruchome i nie przed kradzieżą i zniszczeniem. Plus niewątpliwy- zakończył się etap srania między budynkami. Naprawdę koszenie kiedy cudze wydzieliny nie rozpryskują ci się podczas pracy zyskuje na jakości. Chociaż i to koszenie to tak na ostatnią chwilkę jak już naprawdę muszę.
Wystawiłam moje zacne, ręcznie wykonane półki, na sprzedaż. Potem zaoferowałam jako darmowe przekazanie i w końcu wtaszczyłam na strych. Może będę żyła wystarczająco długo, żeby się za niego w końcu zabrać i zawieszę. Komoda po śp. małżonku znalazła się w odpowiednich rękach. Masa miejsca w pokoju i problem z głowy co z tym pięknym aczkolwiek zupełnie nie pasującym meblem uczynić.
Coraz bliżej nowy, ostatni rok akademicki. Mam wrażenie, że się z motyką na słońce porywam ciągnąc mgr i podyplomowe, ale się okaże w praniu.
Odebraliśmy osobiście świadectwo potomka i mimo, że nie pretendentowalismy do barw narodowych, młody na dokumencie ma czerwono- biały pasek.
Pierworodna uskutecznia karierę muzyczną. Na tyle skutecznie, że od dwóch dni słucham na okrągło piosenki którą uczyniła i czekam na kolejne. Szanse na wakacje w tropikach rosną. Jak zarobi pierwszy milion to może fundnie matce wyrodnej bilet. O taką https://www.youtube.com/watch?v=KlAU7Pi54g8.
W najbliższych dniach niesie nas w głąb Niemiec. Mam nadzieję, że bez większych niespodzianek. Rzecz jasna autem osobowym. Nie dojrzałam jeszcze do podróży międzynarodowymi środkami transportu. Na razie lot samolotem odkładam do lamusa. Jasiek ma fazę nadwrażliwości na płacz dzieci tudzież na krzyki a w trakcie lotu pokładu nie opuści. Sprawa pozostaje otwarta.
W ten sposób od jednego - nie chce mi się do kolejnego. Mija nam czas. Bez większych uniesień ;)
Komentarze
Prześlij komentarz