Usługi budowlane- polecam częściowo

     Utknęłam na tej mojej kuchni. Jak zwykle oczekiwania przegrały w przedbiegach z realiami. Oczywiście w zakresie usług tynkarskich. Jeśli czegoś nie potrafię lub nie chce mi się tego uczyć, sięgam po telefon i szukam kogoś komu zapłacę i zrobi to lepiej ode mnie i szybciej. Niestety na bardzo dobrych fachowców mnie nie stać więc błądzę po omacku. 

    Jakiś czas temu ogołociłam ściany ze szpecących je ponad 15 to letnich płyt gk, pod którymi, ówcześni spece, w ramach izolacji wypełnili luki styropianem a mur dodatkowo obili papą. I tak sobie schło. Prawdziwa ulga pozbyć się smrodku wilgoci i stęchlizny nagromadzonej w tej puszce budowlańca. I rozpoczęłam ciułanie na tynkowanie. Bo to nie są tanie rzeczy. Mając świadomość, że to nie będzie lekkie dla mojej kieszeni skupiłam się na znalezieniu kogoś kto mi to tylko wytynkuje. Obdzwoniłam kilka zakładów tudzież indywidualnych inicjatyw ale ciągle coś stało na przeszkodzie. Znaczna część współpracy kończyła się z chwilą wypowiedzenia zdania- nie wypłacam zaliczek lub -ok to jedziemy po materiały. Najbardziej zniechęcający czynnik oczywiście cena od 5000 tyś w górę. Rozumiem to spore pomieszczenie 7,5x 2,7x 2,5. No ale kurcze mówimy o samym położeniu tynku na wysuszonych i zbitych do gołej cegły ścianach. Na jakiś czas zatem odłożyłam realizację. W między czasie pan elektryk poprawił w sposób istotny funkcjonalność instalacji elektrycznej więc w sumie do wyglądu ścian przywykłam. 

    Jednak pewnego słonecznego, lipcowego dnia zastałam w skrzynce pocztowej wizytówkę z ofertą usług budowlanych. Wyjęłam, położyłam na okno i w końcu zadzwoniłam. Panowie szybko dosyć przybyli na oględziny i orzekli, że da się zrobić. Wycenę podeślą na email. Jak powiedzieli tak uczynili. Gruntowanie plus położenie tynku wycenili na 3500 zł plus wstawienie brakującego nadproża nad drzwiami 200 zł i rzecz jasna zakup materiałów po mojej stronie. Deklarowany czas wykonania prac- dwa dni. No tu miałam obawy. Dwa dni? Ręczne nakładanie tynku. To się może nie udać. No i się nie udało.

Plus dla firmy: sympatyczni panowie i trzeźwi. 

Minusy: bałaganiarstwo, brak organizacji pracy, brak pracowników na zastępstwo w razie niedyspozycji, brak porządnego zabezpieczenia podłóg i okien, niedokładne wykonanie prac, brak telefon,u po prośbie o wykonanie poprawek( deklaracja, pozostała deklaracją a drugi tydzień leci od kiedy smsa o treści- zadzwonię do pani jutro). 

    Teoretycznie kuchnia wytynkowana i wygląda lepiej niż przed ale nie wygląda tak jak bym chciała żeby było. Rezultat będzie pewnie taki, że sama sobie te niedoróbki ogarnę. Aczkolwiek dalej firmy nie będę polecała. 

A teraz foty ;) bez fot się nie liczy.

1. Stan wyjściowy- gołe ściany. Z uwagi na istotne nierówności w materiałach budowlanych niestety wizja o rustykalnej ścianie z surowych, zaimpregnowanych cegłach odeszła w zapomnienie. Ten etap prac wykonałam własnoręcznie. 

  

 

2. Gruntowanie ścian- ciekawa alternatywa dla obrzutki wstępnej. Aczkolwiek sprawdziłam ceny i wyszło, że tynk wychodzi taniej więc nie dyskutowałam, chociaż miałam świadomość, że 20 worków zaprawy to na jedną ścianę pójdzie a nie na całe pomieszczenie. Tak też się stało. Dla mnie nie było to zaskoczeniem ale dwa dni prac wydłużyły się do dwóch tygodni. A wystarczyło posłuchać lub przyłożyć do ściany poziomicę. 

 

 

                               

taaaak moment przyklejenia listew tynkarskich uświadomił mojego specjalistę z czym się zmierzy. O w mordę jeżyka rzekłoby się lub używając samych kropek w miejsce słów. Słowo się rzekło i roboty ruszyły. To czerwone to Betoncontakt- substancja gruntująca ściany. Na moje ściany poszły 3x3 litrowe wiadra i dokupiłam jeszcze jedno 5 litrowe. Po zaschnięciu tworzy spójną, szorstką powierzchnie i ma fajny truskawkowy zapach. Koszt nie mały- 64 zł za 3 litry i 193 za 5 litrowe. Ale wiedza, że istnieje i łatwiej się gruntuje i przygotowuje ściany pod tynk- bezcenna. 

3. Tynkowanie warstwowe. Ten etap prac został wykonany częściowo przez firmę a częściowo przeze mnie. W czwartek bowiem jeden z panów źle się poczuł z uwagi na niedawny pobyt w szpitalu i najwyraźniej zbyt szybki powrót do pracy a drugi z Panów uczył się od tego pierwszego więc ... nie wiedząc w sumie jak długo potrwa przerwa nieco narzuciłam tynku na ściany owe gołe. Bo nie to, że nie potrafię ale robię to bardzo ślamazarnie i niechętnie. No ale ileż można siedzieć bez gazu i ciepłej wody. Zatem nie miałam wyboru. Poczułam się zmuszona niejako do nadgonienia prac. 

 

 

 

 

  

grunt to solidna odzież robocza i bezpieczne obuwie ;) 

4. Miedzy tynkowaniami - odgruzowanie podłogi, bo jakby zabezpieczenie się nie sprawdziło.

 

5. druga strona medalu. Tu już nic nie dotykałam. 

 

 

6. zabezpieczenia powierzchni?

 

7. najważniejsza część kuchni wyprostowana ;)

 

 

 z daleka jest wizualnie ok. Aczkolwiek jak się tak patrzę to jutro się zbiorę z dokończenie niedoróbek, i zakończę etap tynkowania. Przy okazji wylazło, że byliśmy o krok od tragedii. Ostatnio piekarnik odmówił pracy- jak się okazało nie bez powodu. Po zdemolowaniu urządzenia poza przeogromnym bajzlem wewnątrz, ukazała się moim oczom nadpalona szafka. Bardzo rzadko używam zwrotów powszechnie uważanych za wulgarne ale tym razem  się nie dało nie przekląć. Dramat po prostu. Z uwagi na fakt, że piekarnika w planach umeblowania kuchni i tak miało nie być, bez żalu zdemolowałam ów sprzęt wraz z przynależnym mu meblem. Na okoliczność, że nie planuję również intensywnych poszukiwań drugiej połowy, czteropalnikową płytę gazową zamieniłam na połowę mniejszą. 

 

                              

Prawie skończona moja prawie idealna kuchnia. No i ściana okazała się idealna dla księgozbioru ;) nic w tym dziwnego bo to moje ulubione miejsce w tym domu a gotowanie na pewno ich nie zniszczy bo będzie realizowane sporadycznie i niechętnie ;).Tylko te niedróby muszę teraz poprawić, bo zakładam ,że na telefon się nie doczekam. Gładzi na ścianach nie będzie. Zmienią się jeszcze żyrandole na ledowe plafony. Na wiosnę może się ogarnę i pomaluję na gustowny odcień wesołej bieli. Muszę podobny zabieg wykonać w pokoju Janka i w moim ale... jakoś nie mam ochoty zaczynać. Muszę od tej demolki odsapnąć i zabrać się za posesję z zewnątrz. Totalny bajzel z każdej strony uczyniłam i czas to uporządkować ale też niechętnie. Zdecydowanie bardziej wolę wsiąść w auto i pojechać przed siebie. 

tu mi brakuje wygodnych foteli i okrągłego stolika. Zdecydowanie. 

 

    Wdowa na rencie i nie sposób się nudzić. No i nasze podróżnicze szaleństwo nie sprzyja organizacji prac remontowych. W sumie i tak do grobu sobie tych ścian nie zabiorę więc wolę pozwiedzać, zrealizować marzenia tak, żeby nie żałować tego mijającego czasu. Chyba za dużą dawkę śmierci zafundował mi najwyższy w tym cyklu życiowym. Pierworodny, obydwoje rodzice, babcia, szwagier, teść, brat i mąż. Nie sprzyja to myślom o długim życiu i dążeniu do gromadzenia dóbr doczesnych. Wszystko po raz kolejny trzeba było przewartościować i opracować nowy system. Ale niestety efekt jest taki, że mi się nie chce zmobilizować do pracy, nie mam motywacji. No i brak czynnika silnie stresującego nie pomaga w mobilizacji do działania. 

    Czasem wystarczy usiąść i poczekać aż twoje marzenia cię dogonią;) Jako nastolatka marzyłam o płycie z autografem Agnieszki Chylińskiej, jej muzyka była moim życiem. Te teksty były o mnie. I spełniło się ;) chociaż w niecodzienny sposób. Moje najstarsze dziecię miało bowiem okazję pracować podczas pobytu zespołu w mieście z okazji koncertu na Dniach Sławy i... poprosiła o autograf dla mamy ;) i oto mam moje spełnione marzenie. Kolejne to wyjazd do Transylwanii zobaczyć zamek Drakuli i Praga nocą- do tego akurat dojrzewam sukcesywnie wypuszczając się poza granice Polski i odkładam fundusze, bo chcę zobaczyć Pragę nocą a do tego trzeba by zanocować jakby. Jak odważę się na stolice Czech to i do Transylwanii trafię ;) Jak zdążę rzecz jasna. Na razie mam zrealizowaną częściowo modernizację kuchni i autograf ulubionej piosenkarki, myślę że to i tak dużo. Ma jednak w życiu fart, po prostu. Mimo, że czasem otacza go gruba warstwa niefartów.

nie liczy przecież