Niechęć

     W wielkim domu zawsze jest coś do roboty. Nie sposób zaprzeczyć. Czasem jednak wszystko, łącznie ze mną leży i czeka na bardziej sprzyjające warunki. Ja leże, kurz leży, Jasiek leży i robota też. W końcu mamy równouprawnienie. 

    Z wielkimi oporami dokończyłam pokój młodego, zakleiłam otwór drzwiowy, zatynkowałam, położyłam gładź, zeszlifowałam i pomalowałam na biało. Ten niebiesko - zielony nie wpływał na żadne z nas uspakajająco.

 

  

 

                                              

    Coraz częściej organizm daje mi znać, że czas się nie cofa. Ale jak ja to mówię samo się wszak nie zrobi. Plusem jest coraz większa wprawa.  Żeby jeszcze tylko chęci były. Miałam dziś w trakcie okienek uczelnianych udać się po zieloną farbę do pokoju zabaw, gdyż zapadła decyzja o pozostawieniu soczystej barwy. No ale szpachla na wierzchu nie może wiecznie zalegać. Jednakże padało niemiłosiernie, zatem założyłam, że to znak iż jeszcze nie nadszedł czas owego pomieszczenia.      W poniedziałek nie mogę bo okno na korytarzu doczekało się wymiany, wtorek z moją nową koleżanką do lakiernika, żeby jej ego podbudować uzupełnieniem czerwieni karoserii, w środę basen dziecku obiecałam, w czwartek zajęcia na mieście, w piątek coś wymyślę, no a weekend jest od odpoczywania. No nie ma kiedy. Powinnam jeszcze wygospodarować czas na przeniesienie rękopisów do Worda ale nawet na to nie mam energii. Jeszcze ta spóźniona jesień za oknem. Niemiło.

    Ku własnemu niesmakowi, średnia w tym sezonie studiów 4.95 Eh zawaliłam test z etyki na 4. Nie wiem jak to przeboleje (taka satyra). Ten semestr leciał jakby siłą rozpędu. Za dwa tygodnie nowy, z nowymi przedmiotami, wykładowcami. Oby z chęciami też. Bo krucho coś ostatnio z motywacją. 

   Łatanie domostwa to jedno a edukacja młodego to drugie. Przed nami jeszcze trzy egzaminy- polski potem historia i angielski. Nadal nie brakuje nam towarzystwa z uwagi na fakt, że nic się w tym zakresie nie zmieniło. Poznajemy nową społeczność, szukamy nowych zainteresowań a weekendy bezczelnie się obijamy. Z przyjemnością wymieniamy uwagi ze znajomymi na spacerach, chadzamy na zakupy( nie za często inflacja galopuje). 

    Zdobywam nowe doświadczenie, bycia samotnym rodzicem w naszym pięknym kraju. Takie osobniki jak ja nie mają tu lekko. Na początek obcięli nam zasiłek rodzinny w tym dodatek z tytułu niepełnosprawności oraz kształcenia. Teraz zabiorą całkowicie bo renta rodzinna o całe 130 zł przekracza kryterium dochodowe. Jakbym pracowała na etacie analogicznie byłoby tak samo. Na dwoje za dużo. Ale nie ma co płakać. Tu zabiorą 500 tu dołożą 500 i jesteśmy cały czas w określonym przedziale dochodowym. Cieszę się, że przed odejściem małżonka zdążyliśmy wymienić sposób ogrzewania, wygoda, wygoda i wygoda. Pomijając fuszerkę wykonaną przez firmę montażową. Ale i za to w końcu się zabiorę. Znaczy nie w sensie, że zrobię. Prace wykonane przez firmę Szymona Kazimierskiego z Leszna, może gdyby chłopakom nie przeszkadzał " uczący się siostrzeniec szefa" usterek byłoby mniej. Faktem jest, że do poprawek jedzie chłop od października ubiegłego roku.  

 Idealnie  jedna rurka pod drugą . Perfekcyjnie. Było dopóki ogrzewanie nie hulało i pod wpływem ciepła i ciśnienie rury nie zaczęły pracować i wyskakiwać z uchwytów. tłumaczenie speca- ma pani krzywe ściany.

Drugi myk, odwrotnie zamontowane grzejniki, cudo fachowej roboty. Po lewej dobrze , po prawej źle. Dodatkowo regulator w grzejniku na piątce lata jak taki jeden narodowościowiec po pustym sklepie. Przy takiej mieszance, nie ma opcji nagrzania lokalu do temperatury powyżej 18,7stopnia, bo mam w nocy ostrzał artyleryjski tuż przy głowie. A to pani przeszkadza? Nie morwa jego mac w ogóle.

 

Do zestawu -piec nie ma uziemienia, które ponoć przy tego typu piecach winno być bezwarunkowo. Najlepsze, że nikt tego nie chce poprawiać więc niejako jestem skazana na poprawki wykonane przez owego speca od siedmiu boleści. Powinnam chyba zorganizować listę firm- nie polecam, uzbierałoby się.

    No i tak oby do wiosny, już by człowiek wyszedł, pobłądził, nogi w jeziorze pomoczył. Posesję ogrodził bo znowu jakiś wycieruch osrał krzaki. I nikt obcy, bo tu tylko mieszkańcy łażą. Na początek zakpię małą zewnętrzna kamerkę i wrzucę osrańca dupę do Internetu. Ale płot i tak muszę ogarnąć, choćby tymczasowy. 

    Nie mam pojęcia kiedy uzbieram na remont dachu, ale tak mnie kusi, żeby to w pizdu sprzedać i kupić mały domek na Mazurach albo gdziekolwiek. Dojrzewam do tej decyzji po malutku. ewentualnie może czas na potomstwo, ja dość się tu napracowałam. Może po prostu poleżę i utyje? Chyba mnie dopadła zimowo- wiosenna deprecha.