Tu na razie jest gruzowisko...
rzecz jasna wszystko co sobie tam pracowicie zgromadziłam również się znalazło na pace pojazdu ze złomem. No i mam zajęcie na co najmniej tydzień bo ten kawałek posesji trzeba ogarnąć i uporządkować. Dobrze, że jak raz nie było tu wylewki z betonu tylko nawieziony gruz.
Zatem z samego rana, tuż po jedenastej zabrałam młodego i udaliśmy się nieco popracować. Udaliśmy się należy potraktować umownie, bo szkodnik patrzył jak zrobić i się nie narobić. Bieganie, gadanie do siebie, siku, pić, jeść, gorąco itp., itd. Ale matka wredna mu się trafiła i musiał pozbierać folie, plastiki i resztki styropianu i dopiero wolność. Zatem ja zabrałam się za usuwanie bukszpanu, który ćma zżarła do spodu. Ładny płot tam jest więc w sumie roślinki zbędne no i kto niby będzie to cholerstwo strzygł dwa razy do roku. Nie sztuka obsadzić, tylko przewidzieć ile z tym ustrojstwem, w stylu eko bio i fitt jest potem kierunków świata.
Dobra, dobra ale samo się to ustrojstwo nie usunie, więc skoro mam jak na widelcu to czas najwyższy i pora wykarczować pniaczka. Próbowaliście kiedyś usunąć krzew czarnego bzu? Pytanie rzecz jasna czysto retoryczne. Ja nie to mój pierwszy pniaczek. Z jakiegoś powodu został skubaniutki w miejscu w którym wyrósł radośnie. Jednakże ja nie dam rady? Jak nie jak tak. Zatem szpadel w dłoń i do boju. Właśnie dzwony kościelne wybiły południe, raz dwa pójdzie, cztery godziny później uświadomiłam sobie jak bardzo się pomyliłam. 
w końcu jednak pooooooszło, przy użyciu: szpadla, kilofa, nożyc, rękawic, łomu, młotka, siekierki, siły rąk własnych. Mamuniu ile w przedramionach jest mięśni. Dobrze, że jestem oburęczna więc nie musiałam robić przerw na dojście mięśni do siebie, bo pewnie jeszcze bym się z tym ustrojstwem szamotała. I tak o to wykopane, zakopane, wygrabione. Został gruz do załadowania w worki i przymierzenie się do wykonania ogrodzenia, ale nie wszystko naraz. Pomalutku, powolutku. Musze teraz przemyśleć co w tym miejscu zrobić, pierwotny plan zakłada ogródek warzywny, mieć taki obszar pola i kupować ogórki to zaprawdę w dupce się przewraca z dobrobytu. Ewentualnie drzewka owocowe: wiśnie, brzoskwinie, jabłonka a może i gruszeczka. Albo buraków cukrowych nasadzę. Jeszcze nie wiem na razie muszę zebrać gruz a potem niech sobie ziemia leży luźnym odłogiem. Jeszcze ten krzaczor przy płocie zamiaruję wyeksmitować. Zaprawdę czarny bez może i pożyteczny, zdrowy idealny na soki ale... ciężki do usunięcia z posesji. I naprawdę jeden krzak jak na moje skromne potrzeby w zupełności wystarczy i rośnie sobie w doniczce na parapecie. Bez czarny na pniu, wersja hodowana w domowym zaciszu.
Jeszcze kilka blaszaków się ostało aczkolwiek sukcesywnie zamierzam usunąć je z posesji. Zapewniały co prawda środki na opłacenie podatku za nieruchomość ale nic nie trwa wiecznie no i nie czarujmy się wyglądają odstraszająco a dla miłośników srania na cudzej posesji zachęcająco wręcz. Mówiąc o sraniu mam na myśli dokładnie tą czynność i życzę temu komuś, żeby następnym razem zasrał własny przedpokój w drodze do WC. Takie czasy można by rzec- srać na wszystko. Może uda się ogarnąć ogrodzenie w niedługim czasie to na moment powinno zapobiec nieprzyjemnym niespodziankom podczas koszenia w postaci fruwającej na wszystkie strony kupy. Profilaktycznie coraz rzadziej korzystamy ze skrótu przez posesję sąsiadujące, wiodącego wprost ku Bierdonie, żeby potem nie wpaść w szok nadkładania drogi. Po malutku do przodu. Fajnie ,że pod samym niemal nosem otworzyli mi market budowlany, więc odpadnie mi bieganie po jakieś duperele typu gładź, tynk czy gwoździe na drugi koniec miasta. I tak zamierzam być klientem "Leruła" pomimo, że mają sklepy w rosji. Bo ja jestem tu a rosja jest tam i nikt mi ani za czas ani za paliwo nie płaci. No nie stać mnie na dobroczynność po prostu. Ale nie politykujemy, na to bym musiała następnego bloga założyć.
Tymczasem wybiła 19:30 w sumie mogłabym kilka worków gruzem zapełnić, ale zwyczajnie mi się nie chce , zatem udam się zapolować na owocowe wyprzedaże, bo co jak co ale niehandlowa niedziela oznacza zniżki na owocki a ostatnio coś lubimy owocki pasjami. Zamiast cukru naturalna słodycz. Po ciężkiej fizycznej pracy coś mi się od życia należy- jak mawia mój małoletni pomocnik.
Komentarze
Prześlij komentarz