Miejsce kobiety jest w kuchni

    W moim wydaniu, twierdzenie,  że miejsce kobiety jest w kuchni, aż się jeży od satyry. Jest, ale musi zostać spełnionych kilka warunków z których najistotniejszym jest niewątpliwie dobrowolność.     Osobiście lubię przebywać w kuchni mogę nawet powiedzieć, że jest to moje ulubione miejsce w domu( zaraz po moim pokoju) jednakże niekoniecznie moim hobby jest ustawiczne latanie ze ścierką i środkami czystości tudzież codzienne, wielogodzinne komponowanie zbilansowanych, pożywnych i dopasowanych do każdego posiłków. 

    Przychodzi jednak taki sezon jak teraz, za oknem jest deszczowo, zimno i niesprzyjająco, książki przeczytane, no dobra nie wszystkie mam taką jedną do dokończenia ;). krzyżówki leżą, kolorowanki też, edukacja rozpocznie się dopiero w październiku- tak moja edukacja tak mi się spodobało posiadanie wyższego wykształcenia, że postanowiłam jeszcze ciut wyższe osiągnąć. Prace czysto techniczne, budowlane i konserwatorskie na ten czas mam do zrealizowania na zewnątrz, jak rzecz jasna dostarczę w końcu podkaszarkę do punktu naprawy.

    No i jeszcze jeden istotny czynnik zmuszający mnie do podjęcia wysiłku i poświęceniu kilku godzin w towarzystwie kuchenki gazowej, warzyw, mięsa, oleju czy robota kuchennego- wygodnictwo. W dzień przypływu świadczeń realizowanych przez miejscowy MOPS czuję nieodzowną chęć poszaleć na zakupach. Cóż to jest za fascynujące zajęcie: spożywczak, mięsny, bazarek, apteka. Byłoby fajniej gdybym nie musiała taszczyć toreb w rękach bo seat raczył strzelić focha. Jak już przytaszczę te moje zakupy i przejdę szok cenowy, chociaż tym razem jakoś łaskawiej bo za mięso tylko- 150 zł, warzywa 130, apteka 120, spożywka 70, jak za darmo. No i istotna informacja - produkty długo spożywane. W sumie przez ten dobrobyt zapomniałam ile można kasy i czasu zaoszczędzić na masowym jedzeniu przechowywanym w zamrożeniu. Czas sobie przypomnieć najwyraźniej.

    W sumie to miałam w planach jedynie dokończenie soku pomidorowego a wyszło jak zwykle. Poporcjowała zatem najpierw mięsko, porcje rosołowe od razu do zamrożenia i na 8 tygodni z głowy bieganie do sklepu za wiejskim kurakiem. Filet mi się ostał, z sentymentalnym wzruszeniem powróciłam do czasów kiedy nasze apetyty zaspakajane były po spożyciu najmniej kg fileta w panierce na osobę. Wiek nie ten, zdrowie też to i dwa filety zamieniły się w pięć obiadów. Z kilograma mielonego kolejne kilka dni.

                  

Nie mogę zapominać o przygotowaniu czegoś na bieżące spożycie, a że przy okazji wyszperałam z lodówki wszystkie zalegające warzywa, to najwyraźniej nadszedł czas przerobienia ich na sałatkę, ostatni dzwonek bo jeszcze trochę i byłyby zmarnotrawione do cna.

  

Nakupiłam również mix warzyw z których to zamiarowałam uczynić podstawowa mieszankę do zup. Tu prace przebiegały w trybie mieszanym, niestety nie da się pora, natki selera i pietruszki zetrzeć mechanicznie 

  

 

W międzyczasie kiedy kotleciki stygły, pachnąc oszałamiająco, sałatka miękła a pomidory się gotowały. Potomek zażądał smażonych chlebków. Co też niezwłocznie uczyniłam. Później poporcjowałam warzywka i myk do zamrażarki. 

 

Soczek zagęszczony, doprawiony. Miałam użyć mechanicznego narzędzia wyciskania pomidorków ale sobie przypomniałam jak źle to cholerne ustrojstwo się potem myje, zatem nieco odwróciłam czynności. Najpierw obrałam pomidory ze skórki, pokroiłam, ugotowałam i przetarłam pestki. No jakoś nie lubię, sok ma być sok a nie sok pestkowo- pomidorowy.

 

   

Całość zajeła mi tyle samo czasu co niechętne czynienie przecieru pomidorowego. Wnioski- miejsce kobiety jest w kuchni - wtedy i wyłącznie wtedy kiedy ma na to ochotę.